2

Nowoczesne włączniki mocy

Wyłącznik mocy znajduje zastosowanie we wszystkich tych instalacjach, gdzie moce wyłączane mają ogromne wartości. Stosuje się go, aby chronić inne urządzenia elektryczne przed niebezpiecznymi efektami zwarć lub przeciążeń. Dzięki włącznikom możliwe jest sterowanie rozpływu mocy w sieci elektrycznej.

W zakresie charakteryzacji włączników mocy stosuje się kilka podstawowych parametrów. Należą do nich: prąd znamionowy i zwarciowy, napięcie znamionowe, a także dopuszczalna temperatura otoczenia. Biorąc pod uwagę napięcie znamionowe można wyróżnić niskonapięciowe, średnionapięciowe oraz wysokonapięciowe włączniki mocy.

Napięcie pracy włączników mocy umownie jest ustalone na poziomie nie niższym niż 1000 V.

Jednym z najczęściej spotykanych wyłączników mocy są wyłączniki łukowe. Należą do najprostszych a jednocześnie najczęściej wykorzystywanych urządzeń tego typu. Zasada działania opiera się na wykorzystaniu efektu chłodzenia, dzielenia i rozciągania łuku pod wpływem oporu wewnętrznego kolumny łukowej.

Bardzo dużą popularnością cieszą się również włączniku z systemem autowydmuchowym, który potocznie określany jest mianem systemu Auto-Puffer. Wyłącznik napowietrzony jest typem wyłącznika „live tank”. Wyposażony jest w solidną instalację SF6 oraz jeden napęd sprężynowy typu FSA. W odniesieniu do napędu jednofazowego zadbano o to, aby każda z faz miała swój własny, odrębny napęd. Elementem wyposażenia wyłączników z systemem autowydmuchowym może być sterownik Switchsync, który stosuje się w celu eliminacji składowych przejściowych. Dodatkowym wyposażeniem mogą być również elementy sprzyjające bezpiecznemu obchodzeniu się z gazem SF6. Bardzo często stosuje się krążki dekompresyjne (bursting discs), izolatory kompozytowe oraz wsporniki dla przekładnika prądowego typu IMB.