Uziemienie i zobojetnienie

Zadaniem uziemienia elektrostatycznego jest minimalizowanie zagrożeń połączonych z wybuchem palnych treści na skutek przeskoku iskry elektrostatycznej lub związanych z gromadzeniem się ładunków elektrostatycznych. Stosuje się go w terminie przejazdu i obróbki palnych proszków, alkoholi i cieczy.

 

Najprostsze uziemienie elektrostatyczne (electrostatic earthing) zbudowane jest z zacisku uziemiającego oraz przewodu. W bardziej rozbudowanych modelach zainstalowany jest sposób ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dostarczanie lub dozowanie produktu, pod warunkiem prawidłowego podpięcia uziemiania.

Niebezpieczne naładowania elektrostatyczne mogą występować w okresie napełniania lub opróżniania zbiorników z proszkami, cieczami czy granulatami. Do powstania naładowań elektrostatycznych prowadzi i mieszanie, rozpylanie czy pompowanie substancji łatwopalnych. Przemieszczenia ładunków elektrycznych zaczynane są w końca kontaktu i rozdzielenia. Ich powierzchnię jest ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, które łączą się ze sobą i właściwości mediów, geometrii materiałów zbiorów czy przeładunku. W końcu nagłego, bezpośredniego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może osiągnąć do powstania krótkiego impulsu prądowego, który będzie oczywisty w skóry iskry. Z zmiany niemonitorowane iskry mogą prowadzić powstanie zapłonu mieszaniny gazu i powietrza, oraz w rezultacie do eksplozji. Środkiem na pozbycie się powyższego zagrożenia jest skorzystanie uziemienia, jakie będzie trudne za kontrolowane odprowadzanie ładunków elektrostatycznych. Znacznie większe zaufanie zapewniają nowoczesne systemy nadzorowania uziemienia.